Schrödinger’in kedisi aslında bir “paradoks”dan ziyade, kuantum mekaniğinin süperpozisyon ilkesinin makroskobik ölçeğe zorlandığında ortaya çıkan çeliği vurgulamak için tasarlanmış bir düşünce deneyidir. Temel iddia şu: kuantum mekaniğine göre bir sistem, ölçüm yapılmadan önce durumların lineer bir kombinasyonunda, yani $|\psi\rangle = \alpha|ölü\rangle + \beta|canlı\rangle$ biçiminde bulunur. Küçük bir parçacıkta bu tam da doğrudur ve çift yarık deneyinde gözlemlenebilir; ama kediyi içeren kapalı bir sistemde süperpozisyonu uygularsak, teori bizi “hem ölü hem canlı” olan bir kedi durumuna sürükler. Bu durum asla fiziksel değil, aksine ölçüm problemini — yani “hangi eylem gerçekten bir gözlem sayılır, çökmeyi tetikler?” sorusunun — keskin biçimde ortaya koyar.
Gerçek çözüm, çoğu zaman “çökme”yi gizlice açıklayan dekoherans (kayıp uyum) mekanizmasıdır. Kedi, ayırıcı, radyo
"Herkesin okuma ve anlama düzeyi farklıdır; yapıcı ve sabırlı bir dille izah ediniz."