WASHINGTON, 18 Kasım – NASA‘nın Voyager 1 uzay aracı, ABD uzay ajansının yaptığı ileri hesaplamalara göre, Dünya’dan fırlatılan hiçbir başka uzay aracının ulaşamadığı bir mesafe eşiğine ulaştığına inanılıyor. Uzay aracı şu anda yıldızlararası uzayın neredeyse boşluğunda ilerliyor.
1977’de fırlatılan bu robotik uzay aracının, Çarşamba günü ET ile sabah 5:16’da (GMT 1016) Dünya’dan bir ışık-günü mesafeye ulaştığı hesaplandı. Bu mesafe, ışığın 24 saatte kat ettiği yaklaşık 16 milyar mil (26 milyar km) uzunluğunda.
NASA’nın Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratory (JPL) yetkilileri, uzay aracından gelen ve bu mesafeye ulaştığını doğrulayan sinyali almak için yaklaşık bir gün beklemek zorunda kalacak. Bu dönüm noktasını tartışmak üzere Perşembe günü bir etkinlik planladılar.

Voyager projesi yöneticisi Suzanne Dodd, “Bir ışık-gününe ulaşmak inanılmaz bir başarı; bunu görmek hiç beklemiyordum,” dedi.
İnsan yapımı en uzak nesne olan Voyager 1, saatte yaklaşık 38.000 mil (61.000 km/h) hızla ilerliyor. 2012’de Güneş tarafından oluşturulan parçacık ve manyetik alanlardan oluşan koruyucu bir balon olan heliosferin dış sınırını aşıp yıldızlararası uzaya girmişti. İkiz uzay aracı Voyager 2 de 1977’de fırlatılmış ve 2018’de yıldızlararası uzaya ulaşmıştı.
JPL temsilcisi, son zamanlarda uygulanan güç tasarrufu önlemlerinin iki Voyager uzay aracının Dünya ile iletişim halinde kalması için üç ila dört yıl daha yeterli güç sağlayabileceğini belirtti.
“Ancak görevin amacı bilim yapmak ve mevcut enstrüman setini gelecek yılki 50. fırlatma yıldönümüne kadar çalıştıracak kadar güç var. Bunun ötesini tahmin etmek zor; sonuçta bunlar neredeyse 50 yıllık uzay araçları ve ekibin öngöremeyeceği olaylar her zaman olabilir,” dedi JPL temsilcisi.
Voyager 1, görevinin erken aşamalarında Güneş Sistemi’nin en büyük iki gezegeni olan Jüpiter ve Satürn’ün yanından geçmişti. Bilimsel veriler toplamaya devam ediyor. Örneğin, enstrümanları yıldızlararası uzayda bulunan az miktardaki gazın sürekli titreşiminden kaynaklanan zayıf, tekdüze bir uğultuyu tespit etti.
Dodd, “Voyager, manyetik alanlar, kozmik ışınlar ve plazma dalgaları hakkında sürekli ölçümler gönderiyor. Derin Uzay Ağı (Deep Space Network) antenini Voyager’a yönlendirdiğinde bu verileri Dünya’da alıyoruz,” dedi.
Derin Uzay Ağı, NASA’nın gezegenler arası uzay aracı görevlerini destekleyen devasa radyo antenlerinden oluşan uluslararası bir ağıdır.
Dodd, “Heliopoz sınırını aştıktan sonra manyetik alanın yönü beklendiği gibi yıldızlararası yöne dönmedi; bunun yerine her iki Voyager’ın da heliyopozu geçtiği andaki yönünü korudu. Bu yön Güneşimiz tarafından belirleniyor. Bu dönüşün ne zaman gerçekleşeceğini gözlemliyoruz,” dedi.
“Ayrıca Güneş’ten kaynaklanan etkileri, örneğin koronal kütle atımları gibi güçlü güneş fırtınalarını hala gözlemliyoruz. Bu fırtınalar, Voyager 1’in ve ötesindeki bölgelere kadar ulaşan şok dalgaları ve basınç cepheleri oluşturuyor,” diye ekledi Dodd. “Güneş’in etkisi nerede bitiyor ve saf yıldızlararası uzay nerede başlıyor?


Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔




1 yorum
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.