Bambu tuvalet kağıdı hakkında merak uyandırdım. Gerçekler ise karmaşık çıktı.
Son zamanlarda, tuvalet kağıdı seçenekleri arasında yönlendirilmiş durumdaydım. Her bir kullanımdan sonra çevresel etkiyi en aza indirmek istiyordum ve bu durum beni bunaltmıştı.
Sık sık, bambu tuvalet kağıdının ahşap hamuru içeren alternatiflere göre daha çevre dostu olduğu yönünde reklamlar görüyordum. Ancak, tüm bambu tuvalet kağıdının Asya’da yetiştirildiği bilgisiyle bu ilgim şüpheye dönüştü. ABD’de üretilen bir ürün bulmak zordu.
Merakla, bambunun Amerika Birleşik Devletleri’nde yetiştirilmesinin çevresel olarak daha iyi olup olmadığını düşündüm. Sonuçta, narenciye çiftçileri, istilacı zararlılar ve hastalıklar nedeniyle mahsul kayıpları yaşayan bir durumla karşılaştığında bambu yetiştiriciliğine yönelmişti.
Ancak, ekologların genel görüşü: Hayır.
“Güney Carolina’daki Clemson Üniversitesi’nde istilacı türler uzmanı olan David Coyle’a göre, “Bambu’nun Amerika Birleşik Devletleri’nde yetiştirilmesi kesinlikle korkunç bir fikir.” Bambunun karbon ayak izi hakkında yeterli bilgi bulunmadığı için doğru bir şekilde hesaplanamıyor ve istila riski yüksek.
Bazı yetiştiriciler ise farklı düşünüyor. Mark Sanders, New Orleans’taki Ninth Ward Nursery işletmesinin sahibi olan bir bambu yetiştiricisi, “Doğru seçimlerle bambunun kontrol altında tutulabileceğini” söylüyor. Riskler, daha az agresif türlerin seçilmesi, düzenli budama ve bariyerlerin kullanılmasıyla azaltılabilir.
Basit bir şekilde, daha yeşil bir seçenek arayışım karmaşık bir hale geldi. Ancak, bazı yetiştiriciler için bir yol olsa da, bazı ekologlar ABD’ye yaygın ticari bambu getirilmesinin çevresel bir hata olabileceğine inanıyor.
Bambu genellikle istenen sürenin ötesine geçiyor.
Bambu, 1400’den fazla türü içeren hızlı büyüyen otlardır ve iki türe ayrılır: koşucu ve kümelenmiş. Sadece birkaç tür, çoğunlukla koşucu olanlar, hamur üretimi için ciddiyetle yetiştirilmiştir.
Kuzey Amerika’da yerli bambular vardır, örneğin rivercane. Bu otlar, bazı Yerli gruplar için kültürel olarak önemlidir, ancak ticari olarak daha uygun olan yabancı bambular, çoğunlukla koşucu türlerdir. Ancak isimleri gibi, koşucu bambular kök sistemlerini çok uzağa gönderir. Genel olarak, koşucu bambular, kümelenmiş türlere göre istilacı olma eğilimindedir.
İster kasıtlı olarak ekilsin, ister bir çiftlikten kaçsın, “Bambu yerleştiğinde neredeyse imkansızdır” diyor Coyle. “Fiziksel olarak kazmak veya mecazi olarak kimyasallarla yok etmek dışında, geri dönüşü yoktur.”
Bu zorluk, Florida Üniversitesi’nde istilacı türler ekolojisti olan Luke Flory’e göre çevresel bir tehdit oluşturuyor.
“En büyük risk, mevcut üretim veya yönetilen arazilerden değil, bu şirketlerin iflas etmesi ve yüzlerce hektar bambunun sadece orada bırakılması durumunda ortaya çıkar” diyor Flory. Bambu ekimiyle ilgili neredeyse hiç düzenleme veya denetim olmaması, istila risklerini artırıyor.
Ancak, bazı yetiştiriciler tamamen iyimserler.
National Bamboo’nun sahibi olan Jamie LeLiever, Güneydoğu bölgesindeki 300 hektardan fazla alanda bambu yetiştiren çiftçilerle çalışmaktadır. Şirketi, Shelby’deki tesisinde ABD’de yetiştirilen bambuyu hamur haline getirerek kağıt ve diğer ürünler üretmek için çalışan ilk şirketlerden biridir.
LeLiever, doğru türleri seçerek “istilacı” sorunundan kaçınabileceğine inanıyor. Farklı bambu test mahsullerinin gelişimini takip ettikten sonra, Çin’e özgü bir koşucu bambu olanPhyllostachys nigra‘Henon’u seçti. Bu bambu, kağıt hamuru yapmak için doğru bileşime sahip ve yetiştirmesi çok zor değil. Ayrıca, tohumları steril olduğu için istila riskini azaltıyor. Şirketi bu bambuyu yaklaşık beş yıldır yetiştiriyor.
“Her yıl, maksimum 2 metre kadar yayılıyor” diyor LeLiever. Yetiştiricileri, yeni filizlerin oluşmasını önlemek için her yıl budanan altı metrelik tampon alanlar kullanmaktadır.
Flory, bambunun yayılmasını önlemenin mümkün olmadığını düşünüyor. Bambu’nun ekolojik olarak bölgeye yeni olduğu için, yetiştiricilerin henüz bitkinin tüm istila potansiyelini deneyimlemediğini söylüyor.
“Eksojen bir türün bir alanda ne kadar uzun süre bulunduğunda, istilacı olma olasılığı o kadar yüksektir” diyor Flory. Yetiştiriciler henüz görmemiş olsa bile, bu durumun gerçekleşebileceği anlamına geliyor.
Penn State’deki istila ekolojisti olan Deah Lieurance, bambu için risk değerlendirmesi yapmıştır ve yetiştiricilerin başarılı olmasını istemektedir. “Uzun süredir aile işletmelerini kaybettikleri için narenciye çiftçilerini izlemek zordu” diyor Lieurance. “Bana göre, bambu doğru cevap değildi çünkü gördüğüm verilere dayanarak.”
Bambu’nun karbon ayak izi hakkında hala belirsizlikler var.
Bambu’nun çekiciliği arasında reklamlarında vurgulanan karbon etkisi de yer almaktadır. Birçok bambu kağıdı şirketi, web sitelerinde “ağaçsız” ifadeler kullanır ve ormanların ağaç kesimi için kullanıldığı fotoğraflar yayınlar. Bazıları, müşterilerin ahşap hamuru içeren seçeneklere göre daha düşük karbon emisyonlarına sahip olabileceğini iddia eder.
Lieurance’ın görüşüne göre, bu iddialar desteklenmiyor. Bambu ile geleneksel ormanlardan elde edilen kağıt arasındaki karbon depolama farklılıkları hakkında yeterli araştırma bulunmamaktadır ve yapılan birkaç çalışma genellikle alternatif kağıtların çevresel etkilerinin benzer olduğunu göstermektedir. ABD’de yetiştirilen bambunun çevresel etkisi hakkında daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır, ancak genel olarak, yerel kaynaklardan elde edilen ürünlerin karbon ayak izini azaltabileceği düşünülmektedir.
National Bamboo kurucusu Jamie LeLiever, bir ‘Henon’ bambu ormanında hasat yaparken görülüyor. Bu orman, şirketin ortaklarından biri tarafından yetiştiriliyor.Jamie LeLiever
Benim banyom en azından bambusuz kalacak. Şimdi sıra diğer arayışlara geldi: En yumuşak %100 geri dönüştürülmüş kağıdı bulmak.
Kaynaklar:
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
İlk yorumu siz yazın
Fikrinizi bir kaynak, soru veya yapıcı karşı görüşle geliştirin.