Deniz Tabanında Tespit Edilen Tuhaf Yapı Araştırıldı: İntibaz Eden Sulu Mezar Ortaya Çıktı

Deniz yolculuğu gibidir yaşam; neyle karşılaşacağınızı asla bilemezsiniz.

Bu yılın başlarında, Norveç hükümetine ait bilim insanları Arktik’in derinliklerinde büyük bir sürprizi ortaya çıkardı – dişler, kemikler ve hepsiyle birlikte.

Araştırma ekibi, derin deniz tabanında uzaktan kumanda edilen bir aracı araç (ROV) yönlendirirken, aniden uzakta bir anormallik fark etti.

Transekt boyunca uçuşurken görülen bu alan, kesik kesik beyaz bir çizgiyle işaretlidir.
(MAREANO/IMR/Ægir6000 tarafından çekildi/NORMAR)

Peyzaj neredeyse tekdüze bir görünümdeydi, ancak ROV’nin görüşünün köşesinde merak uyandıran bir parıltı vardı.

Bunlar, uzun, ince bedenlerini deniz tabanının üzerinde dik tutan, küçük saçaklar gibi duran yoğun bir boru solucanı yığınıydı.

ROV bir örnek topladığında, koyu siyah bir bulut kısa süre için görüşünü kapattı.

Bu dağıldıkça, araştırmacılar kemikler ve dişler arasına serpilmiş, binbir türlü hareket eden canlılardan oluşan zengin bir yaşam alanı gördü.

Bu, sulu bir mezar gibiydi.

Siyah duman bulutları, genellikle deniz çökeltilerinin içinde gizli organik materyalin bol olduğu yerlerde görülür. Bakteriel büyüme ve yoğun oksijen tüketiminin bir işaretidir.

ROV, bu garip alandan bir örnek alıp çekmecesine koydu ve yüzeye döndü.

Derin deniz yolculuğundan görüntüler: a) çökeltilerden örnek alan uzaktan kumanda edilen araç, b) Notomastus solucanları çevredeki deniz tabanında, c) ortaya çıkmış kemikler ve d) Saduria kabuklular. (MAREANO/IMR/Ægir6000 tarafından çekildi/NORMAR)

“Koku aslında pek kötü değildi, ancak önlem olarak gaz maskeleri kullandık,” diyor bilimsal ekip Mayıs ayında çevrimiçi olarak yayımlanan bir yol günlüğü.

“Gerçekten kendimizi derin denizin gerçek arkeologları gibi – derin denizin Indiana Jones’u gibi hissettik!”

Kısa süre sonra neyle uğraştıkları belli oldu.

Araştırmacılar, kazınan bir balina mezarını tesadüfen ortaya çıkarmıştı.

“Bu gözlemler, görünüşte sıradan derin deniz peyzajlarının bile zaman zaman balina çöküşleri gibi olağanüstü olaylara ev sahipliği yapabileceğine dair güçlü bir hatırlatma niteliği taşır,” ekip, Norveç’in ulusal deniz tabanı haritalama programı MAREANO için yazdı.

a) Balina çöküşünden örnek eleme işlemi yapan araştırmacılar. b) Dişli balinanın bir dişi. c) Balina kemikleriyle dolu bir tepsi. (Solveig Adine Osjord)

Bu aynı zamanda, gelecekteki deniz tabanı madenciliğinden potansiyel olarak neyin etkilenebileceğine dair iyi bir hatırlatma.

Deniz tabanı mineral kaynaklarından zengindir, ancak aynı zamanda canlılardan da zengindir.

Bazı deniz bilimcileri, derin deniz madenciliğinin, hakkında çok az şey bildiğimiz değerli yaşam alanlarını bozabileceğinden endişe ediyor.

a) ve b) Balina kemikleri. b)deki büyük si kemikler potansiyel olarak kemiklerdir. c) Örnek içinde bulunan birkaç balina dişi. (Marlene Pinheiro/MAREANO)

Balina çöküşleri, bir balina öldükten sonra ‘düş’tüğünde ortaya çıkar ve çölde bir vaha gibi deniz tabanına hayat verir.

Bu memelinin çürüyen eti ve kemikleri yerel ekosistemi beslerken, cesedi tür zenginliğini artırır ve bazı türlerin hareketi ve yayılması için kritik bir ‘basamak’ işlevi görür.

Balina çöküşleri aynı zamanda karbonu tutar ve kükürt, azot ve fosfor döngüsünü sağlar.

Derin deniz ekosistemleri için kritik öneme sahiptirler ve bunların kazılması yerel alanlar için riskli olabilir.

Bir balinanın iskeleti her zaman belli olmak zorunda değildir.

Arktik’teki son ortaya çıkarma bunun kanıtı. Balina kemikleri bazen çökeltilerin altına batıp daha da görünmez hale gelebilir.

Bu da onları gelecekteki madencilik çıkarları için savunmasız kılabilir.

Örnek almadan önce ROV ile alanın yakın planı. (MAREANO/IMR/Ægir6000 tarafından çekildi/NORMAR)

Örneğin, 2017’de Avustralya kıyılarında yapılan bir yolculukta, doğal bir balina çöküşü yaklaşık 1.000 metre (3.280 feet) derinlikte traullanmıştı.

Eğer gelecekteki araştırmalar dikkatli olmazsa, derin okyanusun en önemli besin kaynaklarından bazlarını ezerek geçebilirler.

“Bu nadir organik materyal girişleri, derin okyanus boyunca yayılımı, dağılımı, ekolojik rolleri ve bağlantısı büyük ölçüde keşfedilmemiş, son derece özelleşmiş ve sık sık geçici toplulukları besler,” Norveç’in MAREANO ekibi açıkladı.

Bu makale Rachel Garner tarafından doğrulandı ve Rebecca Dyer tarafından düzenlendi. Sürecimize gurur duysak da, yalnızca insanız. Bir hata fark ederseniz, lütfen bize bildirin.